Τρίτη 24 Μαρτίου 2009
Ελληνικός θρίαμβος στο Χόλιγουντ
Ελλάδα μπορείς στο Χόλιγουντ να μπεις. Μοναδικός Έλληνας (όχι απλώς ελληνικής καταγωγής) που κατάφερε να διεισδύσει στο Χόλιγουντ και στο πρώτο τετραήμερο της ταινίας του made in USΑ να καταγάγει επιτυχία εμπορική είναι ο Ντένης Ηλιάδης του «Ηardcore» (2004) και, τώρα, του θρίλερ τρόμου «Τhe last house on the left»!
Τα νέα καλύτερα από τα αναμενόμενα. Και στα ταμεία και την κριτική. Το πρώτο τετραήμερο με 14,7 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή το τρίτο καλύτερο άνοιγμα στις ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα. Με πρώτο την παιδική ιστορία της Disney «Καταδίωξη στο βουνό» (Race to witch mountain) με 25 εκατομμύρια δολάρια και δεύτερο το «Watchmen» με 18,1 εκατ. και τρίτη την ταινία του Ηλιάδη.
Πώς έγινε αυτό; Θα σας πω. Κατ΄ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε: δυνάμεις με ταλέντο, θέληση και αφοσίωση υπάρχουν. Απλώς η Ελλάδα δεν έχει υποδομές. Δηλαδή οι συνθήκες, οι διαδικασίες, οι διάτρητοι θεσμοί και γενικά ο περιβάλλων χώρος είναι τόσο απαγορευτικός ώστε ακόμα και ο πιο ταλαντούχος να ξοδεύει απίστευτες δυνάμεις προκειμένου να κατακτήσει τα αυτονόητα. Τουλάχιστον δέκα σκηνοθέτες της ίδιας γενιάς μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια οποιονδήποτε επαγγελματία σε οποιοδήποτε σημείο της υδρογείου. Κι όμως, η Ελλάδα εξακολουθεί να τρώει τα παιδιά της. Ο Ντένης Ηλιάδης είναι ένας από τους προικισμένους της τελευταίας εν ενεργεία γενιάς νέων σκηνοθετών. Σπούδασε στο Βrown, ένα από τα καλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα των ΗΠΑ και στη συνέχεια κατηφόρισε προς την Ελλάδα. Καθιερώθηκε στη διαφήμιση και παράλληλα βούτηξε στο σινεμά. Με μια ταινία μικρού μήκους και με τη συγγραφή- μαζί με τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο- του σεναρίου για την ταινία του τελευταίου «Πίσω πόρτα».
Πριν από πέντε χρόνια αποφασίζει να σκηνοθετήσει το καταραμένο «Ηardcore» με πρωταγωνίστριες τη Δανάη Σκιάδη και την Κατερίνα Τσάβαλου. Το filmmaking εξαιρετικό. Από τότε ο Ντένης ήταν με το ένα πόδι στην Αμερική. Και με τις σωστές γνωριμίες κατάφερε το αδύνατο: να εξασφαλίσει μια πρώτης τάξεως παραγωγή με την υποστήριξη της Universal. Να πείσει πως μπορεί να ξαναγυρίσει (remake) την παλιά επιτυχία του Γουές Κρέιβεν «Τhe last house on the left» του 1972 που προβλήθηκε εν Ελλάδι με τον τίτλο «Βιασμός στο τελευταίο σπίτι αριστερά». Και όχι μόνο αυτό. Η κριτική στην πλειοψηφία της αναγνωρίζει ότι το remake του Dennis Ιliadis είναι καλύτερο από το αρχικό του αφεντικού του αμερικανικού Ηorror movie!
Και τώρα; Θα υπάρχει συνέχεια; Θα υπάρχει. Με παραγωγό τον Μάικλ Λόντον του «Μilk» (Όσκαρ ερμηνείας στον Σον Πεν) και με τον σεναριογράφο του «Μax Ρayne» (με τον Μαρκ Γουόλμπεργκ). Και ο Ντένης Ηλιάδης; Άρτι αφιχθείς από τις ΗΠΑ, χαίρεται την οικογενειακή του ευτυχία με το πρώτο μωρό του και την επαγγελματική.
Απαγωγή και μακελειό
Το στόρι του «Last house on the left» πάνω-κάτω πάει κάπως έτσι. Μια συμμορία απάγει δύο νέες γυναίκες και χωρίς να το ξέρει, τις μεταφέρει στο σπίτι των γονιών μιας εκ των δύο. Αυτό ήταν. Οι γονείς καταστρώνουν σχέδια και το μακελειό αρχίζει. Για να καταλάβετε διαφορά από τα ελληνικά δεδομένα. Σ΄ αυτήν τη μικρομεσαία παραγωγή με τα μέτρα της Αμερικής, έλαβαν μέρος 11 άτομα στο τμήμα ήχου, 13 για τα οπτικά εφέ και 7 για τη μουσική. Ανάμεσα στους παραγωγούς και ο Γουές Κρέιβεν. Το σενάριο είναι γραμμένο από τους Άνταμ Αλεκά και Καρλ Έλσγουορθ και στο καστ οι Γκάρετ Ντίλενχατ, Τζόσουα Κοξ, Ρίκι Λίντχομ.
Τα νέα καλύτερα από τα αναμενόμενα. Και στα ταμεία και την κριτική. Το πρώτο τετραήμερο με 14,7 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή το τρίτο καλύτερο άνοιγμα στις ΗΠΑ την περασμένη εβδομάδα. Με πρώτο την παιδική ιστορία της Disney «Καταδίωξη στο βουνό» (Race to witch mountain) με 25 εκατομμύρια δολάρια και δεύτερο το «Watchmen» με 18,1 εκατ. και τρίτη την ταινία του Ηλιάδη.
Πώς έγινε αυτό; Θα σας πω. Κατ΄ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε: δυνάμεις με ταλέντο, θέληση και αφοσίωση υπάρχουν. Απλώς η Ελλάδα δεν έχει υποδομές. Δηλαδή οι συνθήκες, οι διαδικασίες, οι διάτρητοι θεσμοί και γενικά ο περιβάλλων χώρος είναι τόσο απαγορευτικός ώστε ακόμα και ο πιο ταλαντούχος να ξοδεύει απίστευτες δυνάμεις προκειμένου να κατακτήσει τα αυτονόητα. Τουλάχιστον δέκα σκηνοθέτες της ίδιας γενιάς μπορούν να κοιτάξουν στα μάτια οποιονδήποτε επαγγελματία σε οποιοδήποτε σημείο της υδρογείου. Κι όμως, η Ελλάδα εξακολουθεί να τρώει τα παιδιά της. Ο Ντένης Ηλιάδης είναι ένας από τους προικισμένους της τελευταίας εν ενεργεία γενιάς νέων σκηνοθετών. Σπούδασε στο Βrown, ένα από τα καλύτερα πανεπιστημιακά ιδρύματα των ΗΠΑ και στη συνέχεια κατηφόρισε προς την Ελλάδα. Καθιερώθηκε στη διαφήμιση και παράλληλα βούτηξε στο σινεμά. Με μια ταινία μικρού μήκους και με τη συγγραφή- μαζί με τον Γιώργο Τσεμπερόπουλο- του σεναρίου για την ταινία του τελευταίου «Πίσω πόρτα».
Πριν από πέντε χρόνια αποφασίζει να σκηνοθετήσει το καταραμένο «Ηardcore» με πρωταγωνίστριες τη Δανάη Σκιάδη και την Κατερίνα Τσάβαλου. Το filmmaking εξαιρετικό. Από τότε ο Ντένης ήταν με το ένα πόδι στην Αμερική. Και με τις σωστές γνωριμίες κατάφερε το αδύνατο: να εξασφαλίσει μια πρώτης τάξεως παραγωγή με την υποστήριξη της Universal. Να πείσει πως μπορεί να ξαναγυρίσει (remake) την παλιά επιτυχία του Γουές Κρέιβεν «Τhe last house on the left» του 1972 που προβλήθηκε εν Ελλάδι με τον τίτλο «Βιασμός στο τελευταίο σπίτι αριστερά». Και όχι μόνο αυτό. Η κριτική στην πλειοψηφία της αναγνωρίζει ότι το remake του Dennis Ιliadis είναι καλύτερο από το αρχικό του αφεντικού του αμερικανικού Ηorror movie!
Και τώρα; Θα υπάρχει συνέχεια; Θα υπάρχει. Με παραγωγό τον Μάικλ Λόντον του «Μilk» (Όσκαρ ερμηνείας στον Σον Πεν) και με τον σεναριογράφο του «Μax Ρayne» (με τον Μαρκ Γουόλμπεργκ). Και ο Ντένης Ηλιάδης; Άρτι αφιχθείς από τις ΗΠΑ, χαίρεται την οικογενειακή του ευτυχία με το πρώτο μωρό του και την επαγγελματική.
Απαγωγή και μακελειό
Το στόρι του «Last house on the left» πάνω-κάτω πάει κάπως έτσι. Μια συμμορία απάγει δύο νέες γυναίκες και χωρίς να το ξέρει, τις μεταφέρει στο σπίτι των γονιών μιας εκ των δύο. Αυτό ήταν. Οι γονείς καταστρώνουν σχέδια και το μακελειό αρχίζει. Για να καταλάβετε διαφορά από τα ελληνικά δεδομένα. Σ΄ αυτήν τη μικρομεσαία παραγωγή με τα μέτρα της Αμερικής, έλαβαν μέρος 11 άτομα στο τμήμα ήχου, 13 για τα οπτικά εφέ και 7 για τη μουσική. Ανάμεσα στους παραγωγούς και ο Γουές Κρέιβεν. Το σενάριο είναι γραμμένο από τους Άνταμ Αλεκά και Καρλ Έλσγουορθ και στο καστ οι Γκάρετ Ντίλενχατ, Τζόσουα Κοξ, Ρίκι Λίντχομ.



